Devlet Tiyatroları bünyesinde görev yapan proje bazlı sanat emekçileri, uzun süredir devam eden gelir istikrarsızlığı ve sosyal hak eksiklikleriyle karşı karşıya kalıyor. Sahnelerin arkasında büyük bir özveriyle emek veren 700 çalışan, kadro talebiyle seslerini duyurmaya çalışıyor. Sahne sanatlarının her aşamasında aktif rol alan bu ekip, belirsizlik içeren çalışma koşullarının bir an önce düzenlenmesini talep ediyor.
Sahne sanatları, izleyicilere sunulan kusursuz performansların çok ötesinde, kalabalık ve görünmeyen bir emeğin ürünüdür. Ancak bu yapının içinde yer alan proje çalışanları, yılın belirli dönemlerinde iş güvencesinden mahrum kalıyor. Düzenli bir gelir akışının olmaması, sanatçıların ekonomik olarak zorlu bir süreçten geçmesine yol açıyor. Kadrolu meslektaşlarıyla aynı sahnede aynı mesaiyi harcamalarına rağmen farklı statülerde çalıştırılmaları, uzun vadeli plan yapmalarını engelliyor.
Tiyatro sezonunun başlamasıyla birlikte yeniden gündeme gelen bu mesele, kurum içindeki çalışma modellerinin tartışılmasına neden oluyor. Oyuncular, teknisyenler ve sahne arkası ekiplerini kapsayan 700 kişilik grup, güvenceli istihdam hakkı talep ediyor. Proje bazlı sözleşmelerin getirdiği geçici statü, sanatçıların mesleki geleceğe dair kaygılarını artırıyor. Benzer şekilde kültür sanat alanındaki diğer etkinliklerde görev yapan çalışanlar da benzer ekonomik ve yapısal sorunlarla mücadele ediyor.
Sanat kurumlarının kalıcı kadrolarla desteklenmesi, sahne üzerindeki kalitenin sürdürülebilirliği açısından önem taşıyor. Emekçilerin beklentisi, geçici çözümler yerine kalıcı yasal düzenlemelerin hayata geçirilmesi ve hak kayıplarının giderilmesi yönünde şekilleniyor.